Ostatnie artykuły

Wspólnoty i Kręgi



Świadectwa





Lubię To!




Diakonia Życia
Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego

| Wicej


Diakonia Życia

'Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili. ' (Mt 25,40)

Pomyśl tylko. Dwie maleńkie komórki. Mniejsze od ziarenka piasku. Są różne, tak bardzo różne, a jednak tak do siebie podobne. I nic by nie było w nich niezwykłego – w końcu w naszym organizmie są ich miliardy. Ale, ale...Te dwie komórki! Kiedy łączą się w jedno - dzieje się cud. Jedyny i niepowtarzalny. Bo oto powstaje całkiem nowe życie. Życie, które właśnie się zaczyna, ale już się nie skończy, bo dusza ludzka jest przecież nieśmiertelna. Nowe życie, nowy człowiek. Już wszystko zaplanowane: i kolor oczu, i włosów, i wzrost. Uzdolnienia muzyczne a może talent plastyczny. Temperament i charakterystyczny kształt nosa. A teraz wyobraź sobie – tak, to Ty! Właśnie zacząłeś istnieć. Mijają kolejne dni, tygodnie, miesiące. Twoje serce zaczyna bić, dłonie - czuć, uszy – słyszeć. Rozpoznajesz głosy rodziców, dobiegające z tego tajemniczego świata, z którego dochodzi do Ciebie to miłe różowawe światło. Krzywisz się, gdy czujesz kwaśny smak i tak – już teraz z radością reagujesz na wszystko, co słodkie. Rozwijasz się i rośniesz. 

Najpierw wielkością przypominasz śliwkę, potem mandarynkę, jabłko... A potem jesteś już na tyle duży, że musisz zrezygnować z najprzyjemniejszej rozrywki – fikołów w łonie mamy. 

I jakiekolwiek nie były koleje Twojego losu – czytasz te słowa, więc – dane Ci było przyjść na ten świat. 

Ta historia, którą każdy z nas przeżył kilka, kilkanaście czy kilkadziesiąt lat temu jest jednym z największych Bożych cudów. A niestety dzieje się tak, że nie dla każdego bezbronnego dzieciątka kończy się ona tak szczęśliwie. 

Wiele jest przyczyn, dla których w świecie wciąż tak wiele dzieci traci życie w wyniku aborcji. Często jest to samotność, strach, zostawienie samemu sobie, brak wsparcia. Oczywiście jest także druga strona medalu: brak odpowiedzialności czy chęć zarobienia pieniędzy przez wielkie zachodnie koncerny, trudniące się przerywaniem ciąży. Ale nie chodzi o to, by oceniać, potępiać kobiety, które aborcji dokonują. Tam gdzie jest nienawiść, zawsze jest zbyt mało miłości, a za tym niejednokrotnie kryje się wielkie cierpienie.

Co w takim razie zrobić, by walczyć ze złem aborcji i braku szacunku dla życia, a jednocześnie czynić to prawdziwie po chrześcijańsku?

Mamy narzędzie, które dał nam Pan Bóg, abyśmy mogli wypraszać łaskę ocalenia życia jednego, zagrożonego śmiercią nienarodzonego dzieciątka. Tym narzędziem jest Dzieło Duchowej Adpocji Dziecka Poczętego. 

Na czym ono polega? Ufni w miłosierdzie Boże i w to, że Pan Bóg wysłucha naszej prośby, modlimy się przez okres dziewięciu miesiecy za jedno, Panu Bogu wiadome, nienarodzone dzieciątko, które jest zagrożone zagładą w łonie mamy. Wierzymy, że łaską Bożą zostanie ochronione przed śmiercią, a serca jego rodziców zostaną przemienione. Modlitwa polega na codziennym odmawianiu:

  • 1 tajemnicy (dziesiątki) różańca
  • oraz krótkiej modlitwy: 

Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki, Maryi, która urodziła Cię z miłością, oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po narodzeniu, proszę Cię w intencji tego nie narodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen. 

  • Można także dołączyć swoje dobrowolne postanowienia (np. przyjmowanie Komunii Św. raz w miesiącu w tej właśnie intencji).

To krótka modlitwa, która nie zajmie więcej niż 10 minut każdego dnia, a dla wielu bezbronnych dzieci i ich zagubionych rodziców jest ogromną pomocą i ratunkiem.

Kto może podjąć się tego dzieła? 

Każdy (tylko dzieci raczej pod opieką rodziców, ze względu na odpowiedzialność, jaką bierzemy za drugiego człowieka).

Co się dzieje, kiedy się przerwie modlitwę na jakiś czas? 

Jeśli to krótki czas, należy przedłużyć czas trwania Adopcji o te dni, w których nie było modlitwy. Jeśli dłuższy okres (miesiąc, dwa) – Duchowa Adopcja zostaje przerwana. Należy wtedy przystąpić do sakramentu pokuty i pojednania, ponowić przyrzeczenie i postarać się w nim wytrwać.

Czy mając już jedno dzieciątko adoptowane duchowo, można podjąć się tego po raz kolejny?

Po zakończeniu trwania jednej Adopcji (po 9 miesiącach modlitwy), jak najbardziej można podjąć się kolejnej.

Skąd wzięło się Dzieło Duchowej Adopcji?

Powstało po objawieniach Matki Bożej w Fatimie, w 1987 roku zostało przeniesione do Polski.

Jednym ze szczególnych dni, kiedy zwyczajowo w uroczysty sposób składa się przyrzeczenia Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego jest 8 grudnia – Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Matki Bożej.

Na najbliższym Dniu Wspólnoty (7 bądź 8 grudnia) będzie możliwość przystąpienia do tego dzieła podczas Eucharystii. Proszę Was, Kochani, przemyślcie, przemódlcie to i w miarę możliwości przyjmijcie to zobowiązanie z otwartym sercem.

Olga Gańczak,
duchowa mama kilkorga dzieci
Diecezjalna Diakonia Życia

Więcej:
http://www.duchowa-adopcja.pl/
http://duchowaadopcjadziecka.wordpress.com/

Wygenerowano w sekund: 0.00
8,484,443 Unikalnych wizyt