Ostatnie artykuły

Wspólnoty i Kręgi



Świadectwa





Lubię To!




Niedziela 30.01.2011


ROZWAŻANIE

Strach… Paraliżuje, niszczy, doprowadza wręcz do szaleństwa.
Czyż w dzisiejszym świecie doświadczam go zbyt mało?!
Walka o każdy dzień, o siebie, o miłość, wiarę, o relację. Walka o uśmiech. Takie właśnie bitwy, toczę każdego dnia, a towarzyszy temu groza.
"(...) albowiem do nich należy Królestwo Niebieskie"

Tyle wkoło bólu i nienawiści! Tyle chorób, zmartwień i trosk! Zewsząd atak i wrogość! Coraz częściej dotyka mnie świadomość, że nie dam rady! Że jestem zbyt słaby, zbyt mały, a jednak
muszę wygrywać! Jak?
"(...) albowiem oni będą pocieszeni."

Nie odstępująca na krok samotność w tłumie ludzi. Świadomość, że nikt nie chce zrozumieć.
Pustka. Rozglądam się, ale nie znajduję wpatrzonych w siebie oczu. Rezygnuję.
"(...) albowiem oni będą nasyceni."

Dlaczego życie związane jest z cierpieniem? Dlaczego ludzie głodują, smucą się, padają ofiarami przemocy i oszustw? Miliony ludzi na całym świecie, niemal codziennie zadaje sobie to pytanie.
Jezus nazywa nieszczęśliwych błogosławionymi. Błogosławionymi, czyli szczęśliwymi, umiejącymi ponosić klęski. To właśnie w udręce i niedoli, człowiek ma szansę odnaleźć to, co najważniejsze. Są błogosławieni wbrew pozorom, wcale nie opuszczeni. Bóg działa i towarzyszy im w drodze cierpienia. To pewne!
Jeśli zaś człowiek, zamyka się tylko w smutku, użala się nad swoim losem, wyrzeka się Boga, czuje jeszcze większą samotność.
Dlaczego powinniśmy być pewni, że doświadczając trosk, jesteśmy Błogosławionymi? Bo Błogosławieni, to ludzie czystego serca, ludzie miłosierni, wprowadzający pokój. Czy znając prawdę, wiedząc, gdzie jest wybawienie, pójdziesz inną drogą? W jaki sposób możesz lepiej  zobaczyć potrzeby i niedolę drugiego człowieka, zrozumieć jego przeżycia i sytuację, niż wtedy, gdy znasz to na własnej skórze?

„ Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie” (Mt 5,1-12a)

Monika Baran

KOMENTARZ

W dzisiejszej liturgii słowa Jezus uzmysławia nam, że aby otrzymać życie wieczne nie musimy posiadać wielkiej mądrości, być bogatymi czy popularnymi. Nauczając na górze Bóg wypowiedział osiem błogosławieństw, które są zarazem przestrogą. Dowiadujemy się, że trzeba umieć uwolnić się od dóbr doczesnych, zrezygnować z przyjemności tego świata, a z pokorą nauczyć się przyjmować troski, cierpienia. To kazanie Chrystusa jest kierowane do każdego z nas – do grzesznego człowieka, który jest w stanie zadbać o życie wieczne, obierając drogę Chrystusa, często niezrozumiałą przez innych.

Justyna Wadowska i Ewa Borowska

Wygenerowano w sekund: 0.00
8,032,823 Unikalnych wizyt