Ostatnie artykuły

Wspólnoty i Kręgi



Świadectwa





Lubię To!




Konkurs Moderatora Generalnego


W związku z nowym hasłem pracy rocznej „Radość Ewangelii” ogłaszam konkurs na piosenkę roku formacyjnego 2014/2015. Kompozycje mogą być tworzone również zespołowo. Zgłaszający się powinni napisać kilka zdań o sobie, o swojej formacji i zaangażowaniu w Ruchu oraz wykształceniu muzycznym. Termin nadsyłania kompozycji (zapis nutowy i nagranie – najlepiej w formacie mp3) upływa z dniem 25 stycznia 2014 r.

 

Materiały należy przysyłać na adres:
Sekretariat Moderatora Generalnego Ruchu Światło-Życie
ul. Różyckiego 8
40-589 Katowice
tel. 32 251 88 20; 32 251 88 20
email: sekretariat@oaza.pl

Piosenka roku formacyjnego „Radość Ewangelii” powinna nawiązywać do treści zawartych w adhortacji „Radość Ewangelii”, w tym szczególnie do następujących myśli:

 I. Radość, która się odnawia i udziela innym: 

a) Radość Ewangelii napełnia serca oraz całe życie tych, którzy spotykają się z Jezusem;
b) Ci, którzy pozwalają, żeby ich zbawił, zostają wyzwoleni od grzechu, od smutku, od
c) Z Jezusem Chrystusem rodzi się zawsze i odradza radość, która odnawia i udziela się innym;
d) Każdy chrześcijanin, niezależnie od miejsca i sytuacji, w jakiej się znajduje, jest zaproszony wewnętrznej pustki, od izolacji;
e) Nie ma racji, dla której ktoś mógłby uważać, że to zaproszenie nie jest skierowane do niego,
f) Kto zaryzykuje, by uczynić mały krok w kierunku Jezusa, tego Pan nie zawiedzie, przekona
g) Wtedy jest sposobna chwila, by powiedzieć Jezusowi Chrystusowi: «Panie, pozwoliłem się by odnowić dzisiaj swoje osobiste spotkanie z Jezusem Chrystusem albo przynajmniej podjął decyzję gotowości spotkania się z Nim, szukania Go nieustannie każdego dnia. ponieważ «nikt nie jest wyłączony z radości, jaką nam przynosi Pan».się, że On już na niego czekał z otwartymi ramionami.oszukać, znalazłem tysiąc sposobów, by uciec przed Twoją miłością, ale jestem tu znowu, by odnowić moje przymierze z Tobą.
h) Potrzebuję Cię. Wybaw mnie ponownie, Panie, weź mnie w swoje odkupieńcze ramiona».
i) Jak dobrze powrócić do Niego, gdy się pogubiliśmy!
 j) Bóg nigdy nie męczy się przebaczaniem nam.

 

II. Ewangelia, w której jaśnieje chwalebny Krzyż Chrystusa, zaprasza gorąco do radości. 

 Wystarczy kilka przykładów:
a) «Raduj się!» – tak brzmi pozdrowienie anioła skierowane do Maryi (Łk 1, 28).
b) Nawiedzenie Elżbiety przez Maryję sprawia, że Jan poruszył się z radości w łonie swojej
c) Gdy Jezus rozpoczyna swoją posługę, Jan głosi: «Ta zaś moja radość doszła do szczytu»
d) Sam Jezus «rozradował się [...] w Duchu Świętym» (Łk 10, 21). Jego orędzie jest źródłem
matki (por. Łk 1, 41). W swoim hymnie Maryja głosi: «raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy» (Łk 1, 47).  (J 3, 29). radości: «To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna» (J 15, 11).
e) Nasza chrześcijańska radość czerpie ze źródła Jego tryskającego serca.
f) Obiecuje On uczniom: «Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość» (J 16, 20). I podkreśla: «Znowu jednak was zobaczę i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać» (J 16, 22).
g) Potem widząc Go zmartwychwstałego, «uradowali się» (J 20, 20).
h) Księga Dziejów Apostolskich opowiada, że w pierwotnej wspólnocie «spożywali posiłek Gdzie przybywali uczniowie, tam panowała «wielka radość» (por. 8, 8), a oni, pośród
j) Pewien dworzanin, dopiero co ochrzczony, «jechał z radością swoją drogą» (8, 39),
k) Dlaczego i my nie mielibyśmy zanurzyć się w tym strumieniu radości? w radości» (2, 46). prześladowania, «byli pełni wesela» (13, 52). a strażnik więzienia «razem z całym domem cieszył się bardzo, że uwierzył Bogu» (16, 34).

III. Słodka i pocieszająca radość ewangelizowania: 

a) Dobro zmierza zawsze do dzielenia się.
b) Każde autentyczne doświadczenie prawdy i piękna szuka swej ekspansji, a każda osoba przeżywająca głębokie wyzwolenie zyskuje większą wrażliwość wobec potrzeb innych ludzi.
c) Dzielenie się dobrem sprawia, że ono się umacnia i rozwija.
d) Dlatego jeśli ktoś pragnie żyć z godnością oraz w całej pełni, nie ma innej drogi, jak uznanie drugiego człowieka i szukanie jego dobra. Nie powinny więc nas dziwić niektóre wypowiedzi św. Pawła: «miłość Chrystusa przynagla nas» (2 Kor 5, 14); «Biada mi [...],gdybym nie głosił Ewangelii!» (1 Kor 9, 16).
e) Propozycja polega na tym, by żyć na wyższym poziomie, ale nie z mniejszą intensywnością: «Życie umacnia się, gdy jest przekazywane, a słabnie w izolacji i pośród wygód.
f) Istotnie, najbardziej korzystają z możliwości życia ci, którzy rezygnują z wygodnego poczucia bezpieczeństwa i podejmują z pasją misję głoszenia życia innym».
g) Kiedy Kościół wzywa do zaangażowania ewangelizacyjnego, nie czyni nic innego, jak wskazuje chrześcijanom prawdziwy dynamizm osobistej realizacji: «Odkrywamy tu następne głębokie prawo rzeczywistości: życie wzrasta i staje się dojrzałe w miarę jak ofiarujemy je za życie innych. Misja, w końcu, jest tym».
h) Konsekwentnie, ewangelizator nie powinien mieć cały czas grobowej miny. Odzyskajmy i pogłębmy zapał, «słodką i pełną pociechy radość z ewangelizowania, nawet wtedy, kiedy trzeba zasiewać, płacząc. […]
i) Oby świat współczesny, poszukujący czy to w trwodze, czy w nadziei, przyjmował
Ewangelię nie od jej głosicieli smutnych i zniechęconych, nie od niecierpliwych lub bojaźliwych, ale od sług Ewangelii, których życie jaśnieje zapałem, od tych, co pierwsi zaczerpnęli swą radość od Chrystusa».

IV. Ewangelizatorzy z Duchem: 

a) Ci, którzy głoszą Ewangelię, powinni bez lęków otworzyć się na działanie Ducha Świętego.
b) W dniu Pięćdziesiątnicy Duch sprawił, że Apostołowie wyszli ze swych ograniczeń i zostali
przemienieni w głosicieli wielkich dzieł Bożych, których każdy zaczyna rozumieć w swoim własnym języku.
c) Duch Święty obdarza siłą do głoszenia nowości Ewangelii śmiało, na głos, w każdym czasie i miejscu, także pod prąd.
d) Wzywajmy Go dzisiaj, umocnieni na modlitwie, bez której każde działanie narażone jest na ryzyko, że pozostanie puste, i bez której orędzie w końcu zostaje pozbawione duszy.
e) Jezus pragnie ewangelizatorów głoszących Dobrą Nowinę nie tylko słowem, ale przede wszystkim życiem przemienionym obecnością Bożą.

V. Maryja – Gwiazda nowej ewangelizacji: 

a) Ona jest niewiastą wiary, kroczącą w wierze , a «Jej wyjątkowe pielgrzymowanie wiary
wciąż staje się punktem odniesienia dla Kościoła».
b) Ona pozwoliła się prowadzić Duchowi na drodze wiary, ku przeznaczeniu służby
i płodności.
c) Dzisiaj kierujemy ku Niej spojrzenie, by pomogła nam głosić całe orędzie zbawienia i aby nowi uczniowie stawali się ewangelizatorami.
d) Dziewico słuchania i kontemplacji, Matko miłości, Oblubienico wiecznych zaślubin, wstawiaj się za Kościołem, którego jesteś najczystszą ikoną, aby się nigdy nie zamykał i nie zatrzymywał w swojej misji szerzenia Królestwa.
e) Gwiazdo nowej ewangelizacji, pomóż nam zajaśnieć świadectwem komunii, służby, żarliwej i ofiarnej wiary, sprawiedliwości i miłości do ubogich, aby radość Ewangelii dotarła aż po krańce ziemi, i żadne peryferie nie zostały pozbawione jej światła.

Wygenerowano w sekund: 0.00
8,040,675 Unikalnych wizyt